Termin coach ma ciekawą etymologię obrazującą istotę coachingu jako wsparcia w przemierzaniu najpierw fizycznych, a z czasem coraz bardziej niematerialnych rodzajów ścieżek życiowych. Pierwotnie kocz (węgierskie kocs) oznaczał wygodny czterokołowy zaprzęg na resorach, ułatwiający podróże, wynaleziony na Węgrzech w XV wieku, a następnie powszechnie używany w całej Europie. Z czasem terminu coach zaczęto używać w edukacji, sporcie i biznesie, a od niedawna, zwłaszcza w zestawieniu ze słowem life (ang. life coach) używa się go do określenia osoby wspomagającej samorealizację i bardziej świadomą podróż przez życie.
Dobrze przeprowadzony proces coachingowy, może pozytywnie wpłynąć na trzy najważniejsze obszary życia – relacje, pracę, i poczucie sensu. Cele te są zbieżne z celami terapii (Zavlis et al. 2025), jednak proces coachingowy różni się od terapeutycznego, zarówno stosowanymi metodami, charakterystyką spotkań, jak i rodzajem wyzwań, z którymi mierzą się klienci.
Oddziaływania coachingowe wzmacniają klientów i mogą pomóc każdemu, ale nie leczą depresji, traumy, czy innych poważnych problemów psychicznych. Coaching może towarzyszyć terapii (w porozumieniu z terapeutą), czasem ją poprzedza i stanowi impuls do podjęcia decyzji o terapii, ale najczęściej jest procesem wybieranym przez osoby, które terapii nie potrzebują, bądź z różnych powodów jej nie wdrażają, a które mimo wszystko chcą poprawić funkcjonowanie w wybranych obszarcah swojego życia. Coaching, który praktykuję jest oparty o wiedzę i wymogi etyczne EMCC.
Sesje coachingowe są dla Ciebie, jeśli chcesz:
– uporać się z sytuacją kryzysową, dylematem i wybrać dalszy sposób postępowania,
– nauczyć się rozpoznawać i stosować swoje mocne strony w pokonywaniu przeciwności
– zadbać o kluczowe obszary życia takie jak relacje, praca, sen, dieta, ruch, uważność, seks, relaks, finanse,
